© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • Instagram B&W

Uit je hoofd

December 4, 2017

 Afgelopen weekend deed ik aan urbex. Ja, dat is een afkorting voor 'URban EXploring'. Wat niets anders betekent dan 'ontdek een verlaten gebouw'. Ik heb van te voren niet aan veel familie en vrienden verteld wat ik ging doen. Want zoals ik tegen mijn reisgenoten zei: 'Er zijn dingen waarvan het beter is dat ze dat niet weten.'  Ik zal even duidelijk maken waarom. 

1. Ik had mijn reisgenoten nog nooit in het echt gezien of gesproken.

2. Ik ging dus ook in een auto stappen die ik niet ken, inclusief de chauffeur. 

 

3. Om de kosten te drukken, ging ik een hotelkamer delen. Juist, met een compleet vreemde. 

4. Over de locatie gaan wilde verhalen over het internet: spoken en bewakingscamera's. Kortom. Je mag er eigenlijk niet zijn.

5. Ik neem aan dat je nu zelf alle beren op de weg verder hebt bedacht? 

 

Nu leef ik dus nog. Ja echt. Ik heb het overleefd. En het was helemaal niet overleven, maar volop leven. De vier reisgenoten bleken mensen te zijn, met overlevingsstrategie nummer 1: HUMOR.  Mooie mensen met verhalen. Een reisgenoot leeft zijn missie, en dat vind ik heel inspirerend. De andere is een heel zorgzame vader die fotografeert en ook graag met photoshop werkt. De volgende heeft zijn thuis qua plek op aarde gevonden en is jonger dan ik. (Kak, dat wil ik ook.) En de laatste deed mee, denk ik stiekem, net zoals ik, om over je zelfbedachte grenzen heen te gaan. Oh ja, ze is ook goed in vervelende liedjes in je hoofd stoppen. 

 

Het was mijn grootste reden om te gaan; over mijn zelfbedachte grenzen stappen en onbekende wegen bewandelen. Ik had honderdduizend reden kunnen verzinnen om niet mee te gaan. Geen probleem voor mij om weer een weekend in de veilige bubbel van mijn huisje te hangen. Heerlijk. Maar daar gebeurt verder niets. Het gevoel van leven zit 'm toch net buiten al je veiligheid, toch?  Daarnaast durf ik steeds meer te vertrouwen op mijn intuïtie. En ja, ik durf te stellen dat die feilloos is. Het feit dat ik fotograferen leuk vind én ook bezig ben met een tekencursus waar gebouwen tekenen een onderdeel van is, kon ik maar één ding doen, vond ik zelf. Gaan. 

 

Toen ik zondag de auto verliet om met de trein verder te reizen, had ik maar één gedachte: 'Wat een tof weekend, met toffe mensen.'  Hoe stom zou het zijn geweest als ik niet was gegaan? Ja, ik ken de stemmetjes. De stemmetjes die blijven zeggen: 'Weet je dit heel zeker, want als....' Maar die zou ik de mond snoeren. Even zo'n fijne quote: 'Some people are so afraid to die that they never begin to live.' En zo iemand wil ik niet (meer) zijn. 

 

Wat ga jij nu doen waarvan je hoofd zegt: 'Dat is veel te gevaarlijk!' maar waarvan weet dat je in ieder geval het gevoel krijgt dat je echt leeft? 

 

PS. Als je ook aan urbex wilt doen, wordt dan lid van onze facebookgroep!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

 Dorothys MANIFAST

 

'Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan.'

Pippi Langkous

Volg dorothy
  • Instagram B&W
 RECENTe blogs 

March 16, 2018

January 25, 2018

December 4, 2017

November 28, 2017

November 20, 2017

Please reload

 SEARCH BY TAGS: