© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • Instagram B&W

Ja, je bent uniek én onderdeel van een systeem.

August 4, 2017

Ik geloof in stamboomonderzoek. Je weet wel, wat gepensioneerden altijd doen. Samen zitten en oude documenten verzamelen. Ze bouwen hele sites, zoekmachines en zijn fervent gebruiker van onder andere wiewaswie.nl.

Sites waar een niet gepensioneerde over het algemeen niet komt.  Maar ik wel.

 

Mijn vader wist niet meer wanneer zijn ouders getrouwd waren en hij kon niet aan het trouwboekje komen. ‘Ja’, zei hij tegen mij. ‘Dat soort vragen krijg je al je ouder bent.’ Hij was toen 83 jaar. (En nu hard op weg naar 87!) ‘Pap’, zei ik stoer. ‘Ik ga de datum voor je vinden.’

En dezelfde avond had ik de trouwdatum van zijn ouders gevonden, inclusief scans van de trouwakte waar de handtekening van zijn ouders op prijkte.

 

Ik werd nieuwsgierig, wat zou er nog meer online te vinden zijn? En mijn vader zag het ook wel zitten, en stelde allemaal vragen over zijn verleden die ik misschien wel even kon uitzoeken.

Ook over zijn oma. De moeder van zijn moeder. Oma Geuzina.  ‘Het verhaal gaat dat zij niet voor haar kinderen kon zorgen, maar hoe dat precies zit, weet ik niet.’ zei mijn vader.

Ik wist dat hij geen goede band had gehad met zijn oma. Volgens mijn vader deed ze te snel hysterisch. Als er ook maar iets gebeurde, raakte zij in paniek. Ze pastte regelmatig op hem en zijn broertje en zusjes omdat ze een tijdje in het huis van zijn ouders woonde.

Ze had ooit tegen hem gezegd dat zijn neefjes en nichtjes zich beter gedroegen en daarop had mijn vader gevraagd:’ Waarom ga je daar dan niet wonen?’ Ik weet zeker dat de vraag van mijn vader oprecht was. Als je iets niet leuk vindt, waarom verander je het dan niet? Maar oma vond het waarschijnlijk een brutale vraag.

 

 

Al heel snel (door die fanatieke gepensioneerden, jawel) vond ik een stuk van de stamboom van mijn vader en zijn oma Geuzina. De feiten logen er niet om.

In één jaar tijd, in 1915, was zij haar man en twee kinderen verloren. In 1933 nog een dochter. Later is Geuzina nog hertrouwd maar is na een enige tijd  van tafel en bed gescheiden. ‘Hij was niet goed voor de kinderen.’ schijnt ze ooit gezegd te hebben. En zo kwam ze in een armenhuisje terecht van de kerk. Als weduwe in die tijd, kreeg je niets.

 

Terug naar mijn vader. “Pap, wist je dat zij in haar leven haar man en drie kinderen is verloren?’ Hij keek mij aan. Hij had altijd een verontwaardigde blik in zijn ogen als het ging over oma Geuzina. ‘Ja, pap, ik kan mij voorstellen dat ze daar wel een klap van heeft gehad en dat ze daardoor zo hysterisch bezorgd deed.’

De blik van zijn ogen veranderde van verontwaardigd, naar verbazing en toen naar begrip.

‘Maar dat wist ik helemaal niet. Daar werd nooit over gepraat.’

 

Je stamboom; jouw systeem. Waarschijnlijk weet je wat van je opa en oma, maar verder niets. Het beeld van mijn vaders oma veranderde na zo veel jaar door een paar feiten. Het idee dat zijn oma hem maar niets vond, was een verhaal dat hij in zijn hoofd er van had gemaakt. Dat je over dingen moet praten, is iets wat we de laatste 20 jaar meer doen, en nog zijn er veel taboes, of gewoon vergeten feiten.

 

Wat weet jij over je familie en je voorouders? Zou er iets kunnen zijn waar je nu onbewust mee rondloopt, en waar je dus, als je de feiten zou weten, afscheid van zou kunnen nemen?

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

 Dorothys MANIFAST

 

'Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan.'

Pippi Langkous

Volg dorothy
  • Instagram B&W
 RECENTe blogs 

March 16, 2018

January 25, 2018

December 4, 2017

November 28, 2017

November 20, 2017

Please reload

 SEARCH BY TAGS: